سوره نجم (ستاره)

سوگند به ستاره، آنگاه كه افول كند

که یار شما [= محمد ﷺ] هرگز گمراه نشده و به راه تباهى نیفتاده است؛

و از روی هوای نفس سخن نمی‌گوید.

[آنچه می‌گوید] نیست جز وحی [الهی] که به [او] وحی می‌شود.

[جبرئیل که فرشته‌اى است] پُرتوان، به او آموزش داده است.

[همان فرشتۀ] خوش‌منظری كه [با چهرۀ حقیقی‌اش در برابر پیامبر] ایستاد.

در حالی که او در افق بالا [در آسمان] قرار داشت.

سپس [جبرئیل] نزدیک شد؛ و نزدیک‌تر؛

تا آنکه [فاصلۀ او با پیامبر] به اندازۀ طول دو کمان یا کمتر بود.

آنگاه [آن فرشتۀ بزرگوار] آنچه را که باید به بندۀ الله وحی می‌کرد، وحی نمود.

آنچه را که [پیامبر] دید، قلبش دروغ نپنداشت.

آیا با او دربارۀ آنچه می‌بیند مجادله می‌کنید؟

در حقیقت، پیامبر یک بار دیگر نیز آن فرشته را [به صورت كامل] مشاهده كرده بود.

در كنارِ [درخت بزرگ] «سِدرةُ المُنتَهی» [در آسمان هفتم]

که آرامشگاه بهشت، همان‌جاست.

آنگاه كه هاله‌اى آن درخت را پوشانده بود.

چشم [پیامبر، به چپ و راست] منحرف نشد و [از حد] تجاوز نكرد.

به راستی که او برخی از بزرگ‌ترین نشانه‌هاى پروردگارش را [در آنجا] مشاهده كرد.

[ای مشرکان،] آیا «لات» و «عُزّی» را دیده‌اید؟

و «مَنات» آن سومین [نمادِ بی‌ارزش] را؟ [آیا هیچ سود و زیانی به شما می‌رسانند؟]

آیا [ادعا می‌کنید كه] فرزند پسر برای شماست و دختر برای الله؟

در این صورت، این تقسیمی ناعادلانه است.

این [نماد]ها فقط اسم‌هایی [بى‌معنا] هستند كه خود و پدرانتان با آنها [معبودهاى دروغین خود را] نام نهاده‌اید و الله هیچ دلیلی بر [حقانیت] این [کار] نازل نکرده است. [مشرکان، در اعتقاداتشان] فقط پیرو گمان و خواسته‌های دلِ خویشند؛ حال آنكه [موجبات] هدایت، از جانب پروردگارشان به آنان رسیده است.

آیا انسان هر چه [از شفاعت این معبودان باطل] آرزو کند برایش میسر است؟

دنیا و آخرت از آنِ الله است [و به هر کس، هر چه را صلاح بداند می‌بخشد].

چه بسیار فرشتگانی در آسمان‌ها هستند كه شفاعتشان به هیچ وجه سودمند نخواهد بود؛ مگر پس از آنكه الله، براى هر کس که بخواهد و راضی باشد، اجازه دهد.

كسانى كه به آخرت باور ندارند، بر فرشتگان الهی نام دختر می‌گذارند [و آنان را دختران الله مى‌دانند].

آنان در موردِ این امر، [کاملاً] بى‌اطلاعند [و] فقط از حدس و گمان پیروی می‌کنند؛ در حالى كه براى [شناخت] حقیقت، گمان كافى نیست.

پس [ای پیامبر،] تو نیز از كسى كه از یاد ما روى گردانده و فقط [لذت‌های] زندگى دنیا را مى‌خواهد، روى برتاب.

نهایت درک و فهمشان همین است. بی‌تردید، پروردگارت به حال كسانى كه از راه او منحرف شده‌اند آگاه‌تر است؛ و نیز به حال راه‌یافتگان.

هر چه در آسمان‌ها و زمین است، از آنِ الله است؛ [راه خیر و شر را به انسان ارائه كرد] تا بدكاران را در برابر رفتارشان كیفر دهد و نیكوكاران را [با نعمت‌های بهشت] پاداش نیكو عطا نماید.

و [نیز براى] کسانی كه از گناهان بزرگ و بی‌حیایی‌ها اجتناب می‌ورزند؛ مگر لغزش‌های كم‌اهمیت [و گناهان صغیره که با توبه و عبادت بخشوده می‌شوند] كه آمرزشِ پروردگارت گسترده است؛ از همان دَم كه شما را از زمین پدید آورد و آنگاه كه به صورت جنین در شكم مادرانتان بودید، به [طبیعتِ] شما آگاه‌تر [از خودتان] است؛ پس خودستایى نكنید، كه او تعالی به حال پرهیزگاران داناتر است.

آیا آن کسی را که [از حق] روی برتافت دیده‌ای؟

و‌ اندكى انفاق كرد و [سپس] خوددارى نمود.

آیا علم غیب دارد و [آینده را] مى‌بیند؟

یا از مطالب كتاب آسمانى موسى باخبر نشده است؟

و [نیز از صحیفه‌های] ابراهیم، همان‌كه حق [رسالت و بندگى ما] را بطور کامل ادا كرد،

که هیچ ‌گناهکاری بارِ گناه دیگری را بر دوش نخواهد کشید؛

و اینكه انسان فقط ثمرۀ تلاش [و نیت] خود را خواهد داشت؛

و اینكه بى‌گمان، تلاش او [در محاسبۀ اعمالش در روز قیامت،] منظور خواهد شد؛

آنگاه پاداشش را به تمامى خواهند داد،

و اینکه بازگشت [همۀ امور] به سوی پروردگار توست؛

و اوست که می‌خندانَد و می‌گریانَد؛

و اوست که می‌میرانَد و [در آخرت] زنده می‌کند؛

و هموست كه زوج نر و ماده را می‌آفریند؛

از نطفه‌اى كه [در رحِم] ریخته می‌شود؛

و پدیدآوردن دوبارۀ آنها [در قیامت نیز بر عهدۀ] الله است.

و اوست که [شما را] بى‌نیاز می‌کند و سرمایه می‌بخشد؛

و اوست که پروردگار [ستارۀ] «شِعْرىٰ» است؛

و اوست که قوم عاد را در گذشته هلاک کرد؛

و قوم ثمود را [نیز نابود کرد] و [هیچ یک از آنان را] باقی نگذاشت.

و قوم نوح را كه ستمكارتر و سركش‌تر بودند نیز پیش از آن [هلاک نمود]؛

و شهرهاى زیر و روشده [قوم لوط] را [بالا برد و] درهم كوبید؛

و آنان را [با باران سنگ] ـ چنان كه باید ـ فروپوشانید؛

حال [اى انسان،] در مورد كدام یک از نعمت‌های پروردگارت تردید روا مى‌دارى [و مجادله می‌کنی]؟

این [پیامبر نیز] هشداردهنده‌اى است از [گروه] هشداردهندگان پیشین.

قیامت نزدیک شد؛

و هیچ کس ـ جز الله ـ نمی‌تواند آن را آشکار ‌کند [و سختی‌هایش را برطرف سازد].

[ای مشرکان،] آیا از این سخن در شگفتید؟

و [به آیات قرآن] مى‌خندید و [از شنیدنِ هشدارهایش نمی‌ترسید و] اشک نمى‌ریزید؟

و در حال غفلت و غرور هستید؟

پس [همگی] برای الله سجده کنید و [تنها] او را عبادت کنید.